Jens Jacobs: ‘Ik ben 65 en nog even enthousiast’

De voortuin van Jens Jacobs is een museum in het klein. Een eerbetoon aan Stork in het groot. De ‘Stork Stotempaal’ van Jacobs met 150 halve visiekaartjes torent fier de lucht in en de wiegende bloemen van ijzer op de oude conifeer weerspiegelen de speelsheid van Jacobs. “Ik ben 65 en ben met deeltijdpensioen, maar ik ben nog even enthousiast’’, zegt hij.

Een kunstenaar wil hij zich niet noemen. “Nee, ik pruts maar wat.’’ De ‘neuspijpen’ uit een oude ketel staan in een rondje bij de voordeur, met een zitje in het midden. “Dit is nog in wording’’, zegt Jacobs. “In ketels zitten pijpen en geen buizen.’’

Jacobs begon in 1981 bij Stork als ontwikkelingsingenieur. ”Meedenken over thermische afvalverwerking.’’ Stork werd Energy Services, Nem en uiteindelijk Newes. “Steeds een ander bordje aan de deur, maar het werk bleef hetzelfde. Ik ben al 37 jaar consultant. Ik geef ook cursussen. Ik ben een van de weinigen die nog wat weet van ketels - de procestechnische kant.’’

In de achtertuin van zijn woning aan de Mussenstraat scharrelt ‘Kippie’, de kleine Ukkelse baardkriel, al kakelend rond. In de vijver zwemmen vissen, maar verder heerst toch vooral de techniek. Jacobs laat zijn zelfgebouwde pizzaoven zien. En een of andere uitvinding waar zelfs patent op zit. 

De schuur staat vol met buizen, pijpen, stangen en ander materiaal dat Stork ademt. De eigen stoomketel is zeker een pronkstuk. Bij de Stork-voorstelling in augustus/september gaat Jacobs het publiek stoom laten zien, zo is de bedoeling. “Maar dan is het vaak warm en dan moet er een vloeistof bij, want anders zie je het niet goed. Dat ben ik nu aan het uitproberen.’’


-Tekst en video: Twentekst-

Ik ben een van de weinigen die nog wat weet van ketels

Andere portretten bekijken?

Terug naar overzicht